Rozmowa z rodzicami o procesie dziecka – co jest poufne w Sandplay?
Jak rozmawiać z rodzicami o procesie dziecka w Sandplay? Co jest poufne? Jak chronić poufność procesu dziecka? Czym możemy podzielić się z rodzicami?
Rodzice w terapii dziecka są stroną w przymierzu terapeutycznym
To znacząco różni terapię dziecka od terapii dorosłego. Wielu terapeutów dziecięcych potknęło się w swojej pracy lub z niej zrezygnowało z powodu rodziców niepełnoletniego klienta. W Sandplay, które jest jednym z narzędzi Play Tool Kit w metodzie Play Therapy, rodzice są stroną przymierza terapeutycznego, dlatego rolą terapeuty z jednej strony jest dbanie o to przymierze poprzez ochronę poufności procesu dziecka, a z drugiej – poprzez dostęp rodziców do informacji o dziecku. Więc jak to zrobić, aby i wilk był syty, i owca cała?
W opiniowaniu postępów terapeutycznych ważna jest ocena zachowań zarówno w ramach terapii, w tym metodą Sandtray, oraz poza sesjami. Ten post poświęcam ocenie sesji i procesu dziecka.
Ocena postępów terapeutycznych
Przy ocenie warto jest zwrócić uwagę na następujące zachowania:
Czy dziecko angażuje się w proces z jednym narzędziem, czy też chaotycznie korzysta z wielu narzędzi? Oczywiście na początku procesu przez pierwsze 3-6 sesji naturalne jest eksplorowanie narzędzi terapeutycznych, więc dziecko może „przeskakiwać z aktywności na aktywność”.
Czy w czasie sesji zwiększa się ilość werbalizacji dziecka?
Czy zmienia się jakość tej werbalizacji, np. z funkcji czysto narracyjnej do funkcji komunikacyjnej? Tu skupiamy się na wykorzystaniu mowy do budowania relacji; dzieci czasami mówią w sposób charakterystyczny dla youtuberów, jedynie imitując bycie w relacji, np. teraz wlewamy wodę, podczas gdy terapeuta jedynie patrzy.
Czy reakcje emocjonalne klienta na sceny w piaskownicy są spójne, przewidywalne? Czy jednak nieprzewidywalne, niespójne?
Czy komunikacja niewerbalna dziecka jest spójna z jego komunikatami słownymi? Dążymy do spójności i integracji we wszystkich formach ekspresji siebie w terapii.
Czy dziecko staje się niezależne od oceny, czy opinii terapeuty? Tu zdecydowanie kładziemy nacisk na autonomię oraz lokowanie przez dziecko samooceny w sobie.
Czy widoczne są zachowania świadczące o większym wglądzie? Tu głównie dokonujemy porównań pomiędzy kolejnymi sesjami klienta, poszukując kontynuowania i dalszego rozwijania wątków oraz tematów, pojawiających się podczas sesji.
Poufność procesu a komunikacja z rodzicami
Opisałam najważniejsze, w moim odczuciu, obszary i zachowania dziecka podczas sesji i w całym procesie terapii, na podstawie których możemy wnioskować o progresie lub regresie w terapii dziecka. Chcę podkreślić, że rozmowa z rodzicami na ich temat nie ujawnia procesu, a jedynie odnosi się do zachowań dziecka podczas sesji, z których wnioskujemy o zmianach w jego procesie. Odniesienie się do zachowań dziecka daje rodzicom nową, szerszą perspektywę widzenia i rozumienia swojej pociechy, dzięki czemu budujemy nasz autorytet jako specjaliści, rodzice zyskują poczucie kontroli nad terapią dziecka, a sam proces pozostaje poufny!
Bardzo gorąco zachęcam Was do regularnego spotykania się z rodzicami dziecka w czasie jego terapii, np. co 6-8 sesji. Dzięki tym spotkaniom możecie osiągnąć powyższe efekty oraz zdobędziecie kolejnych klientów, którzy trafią do Was z rekomendacji poprzednich.
O czym jeszcze rozmawiać z rodzicami podczas spotkań ewaluacyjnych? O co pytać rodziców? Na co zwracać uwagę w zachowaniu dziecka? O tym dowiecie się z kolejnego wpisu.
A już po nim zajmiemy się oceną konstrukcji dziecka w Sandplay, bo w niej tkwi mnóstwo informacji, które dziecko komunikuje światu na swój sposób. A my, z odpowiednią wiedzą i świadomością, jesteśmy w stanie te sygnały poznać i poczuć.